Banden plakken!
31 Januari 2007 | Categorie: Algemeen | 8 reacties | RSS
Kijk, een band plakken daar heb ik op zich nog niet zoveel moeite mee. Even de buitenband eraf halen, plakkertje op de binnenband, klaar. Een band vervangen daarentegen is iets anders. Als je het geluk hebt dat het het voorwiel is, is het ook nog niet zo'n ramp. Het achterwiel echter is een ander verhaal. Eerder heb ik het al een keer voor elkaar gekregen om een fiets van mij naar de knoppen te helpen door het zelf te proberen. Maar toch dacht ik vandaag: "Laat ik het nog een keer proberen!". Nou, en dat heb ik geweten...
Het begon allemaal vanochtend. Ik dacht dat ik een lekke band had. "Even plakken" dacht ik, no big deal. Maar er bleek echter een jaap van 3 cm breed in te zitten! Het rare was dat ik en mijn vriendin de avond ervoor nog met die fiets op en neer naar de stad zijn geweest, dus waarschijnlijk moet de band 's nachts geklapt zijn. Diepe zucht dus. Onder het motto "je moet het uiteindelijk toch een keer zelf kunnen" besloot ik dus om niet naar de fietsenmaker te gaan, maar het zelf te doen.
Ik naar de Hema gefietst (met een fiets die ik van een huisgenoot had geleend), en een binnenband, een buitenband en een frame-spanner (zo'n ding waarmee je je frame achter uit elkaar buigt) gekocht. Natuurlijk eerst thuis goed naar de maten gekeken zodat ik ook het juiste spul kocht.
Thuis de huidige binnen- en buitenband eraf geknipt en alle nodige schroeven losgedraaid. En dan komt de frame-spanner. Wat een pokkeding zeg! Eerst klem je hem tussen de twee achterste balkjes bij je achterwiel en dan moet je hem aandraaien om je frame uit elkaar te buigen. En daar moet je kracht voor zetten! Uiteindelijk heb ik hem met een tang aan moeten draaien.
De eerste keer schoot de spanner los, de tweede keer (met behulp van een extra tang) niet, maar toen kwam ik erachter dat ie te laag zat. Ik hem dus weer losgemaakt en hoger geplaatst. Aandraaien... Auw! Ijzersplinter in mijn vinger en natuurlijk heb ik geen pincet in huis. Ik dus een kwartier zitten peuteren met mijn vingers. Poging 3. Draaien... draaien... draaien...... KNAL! Hij schiet weer los. Frustratie alom en ik had niets in de buurt om mijn agressie op te botvieren! Dan maar op de lompe manier!
Ik mijn fiets naar buiten genomen, met 2 voeten op mijn achterwiel gaan staan om vervolgens met 1 hand met alle macht het frame uit elkaar te buigen, om vervolgens met mijn andere hand de binnen en buitenband over de as heen te krijgen.
Gelukt! Victory! Klaar! Hoera!!! Meteen snel alle schroeven weer goed aangedraaid. Nu nog de buitenband er half op wurmen, ventieltjes aandraaien, binnenbandje erop... binnen... bandje? Hoe kan dat nou? Ik hou nog een stuk binnenband over! Ik kijken op het doosje... 28 inch? Terwijl ik 26 inch moet hebben!!! Aaargh! Hebben die stumpers bij de Hema de verkeerde doosjes in het schap gezet! Agressie! Schreeuw! Kalm... kalm... snel weer bovenstaande (frustrerende) stappen herhalen. Gelukkig gaat het op de lompe manier wel een stuk sneller dan met de frame-spanner.
Daar stond ik dan weer bij de Hema. Snel de band omgeruild voor eentje van de goede maat en weer terug naar huis gefietst. Binnenbandje erop, schroeven aandraaien, de buitenband er weer op en weer goed oppompen. Klaar! Eindelijk! Na 4 uur! Hoera! Even een paar meter op de straat gefietst om te kijken of mijn manier van aanpak iets heeft verbogen maar nee hoor, hij rijdt weer als een zonnetje!
Snel naar binnen, en trots vertellen tegen mijn huisgenoot van wie ik de fiets had geleend dat het me was gelukt! Nog even een praatje gemaakt en toen ineens... plof! Wat was dat? Ik vermoedde al het ergste. Dus ik naar buiten gelopen en ja hoor... mijn band was gewoon geklapt! Ik had hem geen eens te hard opgepompt!
Na alle toestanden voelde ik me verslagen en leeg en ik had ook echt totaal geen zin meer om het hele proces nóg een keer te herhalen. Ik heb het toen maar uitgesteld tot 's avonds nadat ik weer terug kwam van mijn werk. De binnenband had een flink gat precies naast het ventiel. Waarschijnlijk dus een productiefout. Morgen maar weer even naar de Hema toe om van mijn garantie gebruik te maken. En hopelijk blijft mijn band daarna wel gewoon hard!
hihi Ik ben blij dat ons pap ook fietsen kan maken! haha
